กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มองไปด้านหน้าเห็นแต่ทิวเขาที่สลับซับซ้อนเรียงรายไปจนสุดสายตา ณ หุบเขาที่เป็นสัปปายะท่ามกลางธรรมชาติที่สงบ ที่เห็นอยู่ขณะนี้คือ เหล่าสกุณาตัวน้อยฯ ป่าดงพงไพรเช่นนี้ เหมาะสำหรับการบำเพ็ญภาวนาของนักบวชที่มุ่งแสวงหาความวิเวกยิ่งนัก กาลเวลาผ่านไปฯ ต่อมาสถานที่แห่งนี้เป็นที่รู้จักของผู้คนมากขึ้น ผู้คนก็หลั่งใหลมาอยู่เพิ่มขึ้นเรื่อยฯ จนบัดนี้กลายเป็นเมืองที่ผู้คนทั่วไปรู้จัก ถึงแม้จะมีผู้คนอาศัยอยู่เพิ่มขึ้นเรื่อยฯ รวมกับเจ้าของพื้นที่เดิมที่อาศัยอยู่ก่อนคือชาวเขาเผ่าต่างฯ แต่ยังคงมีความเป็นธรรมชาติที่สวยงามสมบูรณ์อยู่ ผู้คนทั่วไปดำเนินชีวิตอย่างเรียบง่ายพบกับความสงบเรื่อยมา เมืองนี้อยู่ทางทิศเหนือของประเทศไทย จนปัจจุบันความเจริญทางโลกขยายมาถึง จึงมีการพัฒนาทางวัตถุมากขึ้นเรื่อยฯ และก็จะถึงวันที่สังคมแห่งนี้มีความศิวิไลซ์อย่างครบวงจร เมื่อนั้นนักบวชผู้แสวงหาความวิเวกเมื่อเดินทางมาพบสถานที่แห่งนี้แล้ว ก็ต้องจาริกแสวงหาอีกต่อไป

           ห่างจากหุบเขาอันสวยงามจากแห่งนี้ไม่ไกลนัก ความสมบูรณ์ของธรรมชาติยังมีอยู่ครบถ้วนให้ความผาสุขร่มเย็นกับเหล่าสัตว์ทั้งหลายที่อาศัยอยู่ตามป่าเขาลำเนาไพรในหุบเขาแห่งนั้น ในหุบเขาแห่งนี้เป็นสถานที่ ที่ฤาษีมาอาศัยบำเพ็ญบารมีอยู่เป็นประจำ มีนกน้อยอยู่ตัวหนึ่งมีความสดใสร่าเริงเป็นปกติ เมื่อรู้ว่าบัดนี้มีฤาษีมาอาศัยบำเพ็ญบารมี มักบินออกจากรังมาฟังธรรมอยู่เป็นประจำเมื่อได้รับความเบิกบานจากธรรมที่ฤาษีให้ก็บินกลับรัง ปฏิบัติเช่นนี้อยู่เป็นประจำ ต่อมาไม่นานฤาษีตนแล้ว ตนเล่า ก็ท่องเที่ยวจาริกต่อไปตามวิถีของผู้แสวงหาความนิรันดร จนต่อมามีฤาษีที่มีความพร้อมด้วยวิชาแห่งตน เดินทางผ่านมาเห็นธรรมชาติที่มีความสงบ สงัด จึงอาศัยหุบเขาแห่งนี้บำเพ็ญบารมีอยู่นับปี ต่อมาวันหนึ่งนกน้อยตัวนั้นเห็นเครื่องนุ่งของฤาษีขาด ก็ทำหน้าที่อุปฐากด้วยการเที่ยวบินเสาะแสวงหาจนสามารถนำเข็มและด้ายมาถวายให้ฤาษีตามความปรารถนาแห่งหัวใจสกุณาน้อย

           ต่อมาวันแห่งความเป็นมงคลมาถึง เป็นวันที่พระฤาษีจะได้มอบเคล็ดวิชาให้กับผู้มีบุญบารมีที่ควรแก่การที่ได้บำเพ็ญมาแล้ว สกุณาน้อยตัวนี้คือหนึ่งของผู้ที่ควรจะได้รับ นกน้อยมีความตั้งใจเต็มเปี่ยมที่จะไปรับเคล็ดวิชาจากพระฤาษี เมื่อเตรียมตัวเตรียมใจพ้รอมแล้ว พลันดอกบัวอันเป็นที่อยู่ของนกน้อยก็หุบลง นกน้อยผู้น่าสงสารโดนดอกบัวหุบไว้ ไม่สามารถที่จะบินไปตามปรารถนาได้ ได้แต่อ้อนวอน อธิฐาน ให้ดอกบัวจงบานเถิด ฯ และขอให้บานอย่างนิรันดร์เถิด เหตุการณ์ต่างฯที่เกิดขึ้นกับนกน้อยผู้น่าสงสารพระฤาษีล่วงรู้ทั้งหมด จึงได้เข้าฌาณและให้คาถากับนกน้อยสอนวิธีการใช้คาถาให้ถูกต้อง เพื่อปลดเปลื้องเครื่องพันธนาการ สู่ความเป็นอิสระจากสิ่งทั้วปวง, อย่างถาวร, อย่างแยบคาย, และอย่างมีศิลปะ,
           "ผู้ใดมีสติ เท่ากับมีสิ่งนำโชคอยู่ตลอดเวลา" คือคาถาที่พระฤาษีได้ให้กับนกน้อยผู้น่าสงสาร เคล็ดวิชาชั้นสูงที่นกน้อยได้รับ, วิธีการใช้อย่างถูกต้องที่ได้รับ, มีพร้อมแล้ว แต่ ความศรัทธาที่มั่นคงถาวร, และความมี "โยนิโสมนสิการ" ในดวงใจของนกน้อยผู้น่าสงสาร จะมีพร้อมหรือไม่ และจะสามารถปลดเปลื้องเครื่องพันธนาการ สู่ความเป็นอิสระจากสิ่งทั้วปวง, อย่างถาวร, อย่างแยบคาย, และอย่างมีศิลปะ, ได้หรือไม่ ขอจงมีหัวใจที่เข้มแข็ง จงโชคดีเถิด และจงโชคดีตลอดนิรันดร์เถิดสกุณาน้อยในกรงทอง.