|
|
ดิฉัน บุญรวย กิจชัยเจริญ ชอบดำเนิน ชีวิต จิตกุศล เป็นผู้พิพากษา สมทบ พบผู้คน ช่วยสืบค้น ไกล่เกลี่ย เคลียร์เรื่องราว ชอบสังคม สงเคราะห์ เพราะใจรัก ชอบสมัคร อบรม นุ่งห่มขาว ชอบสวดธรรม นำรู้ สู่เรื่องราว ชอบบอกกล่าว แก่มิตร จิตศรัทธา ชีวิตย้อน ตอนเยาว์ เป็นสาวรุ่น วัยหอมกรุ่น หนุ่มกรุง มุ่งมาหา แผลงศรรัก ปักจิต คิดวิวาห์ เป็นมารดา ลูกสี่ มีสุขพอ บั้นปลายของ ชีวิต อุทิศให้ ธรรมวินัย ใจสงบ พบสุขหนอ เพื่อลูกหลาน สานรัก คอยถักทอ ชีวิตขอ ส่งเสริม คอยเติมบุญ ได้เรียนต่อ เพื่อเติม เพิ่มศักดิ์ศรี ปริญญาตรี ได้รับ สนับสนุน ชีวิตพร้อม ทุกเมื่อ คิดเจือจุน ชีพอบอุ่น บุญรวย ด้วยบุญเรา |
| |
 |
คุณอ้อมจิต ชนสุภาพ ศิลปินผู้ร้อยกรอง | |
|
|
|
ชีวิตพ่อ ต่อสู้ สู่วันนี้ นับมากมี ประสบการณ์ ผ่านหลากหลาย ต้องฝ่าฟัน อุปสรรค ที่มากมาย ลูกผู้ชาย พลัดพราก จากครอบครัว จากถิ่นฐาน บ้านเกิด เตลิดหลบ ชีวิตพบ เหตุการณ์ ผ่านไปทั่ว เหมือนโชคช่วย ด้วยบุญ หนุนนำตัว ได้พันพัว พบผู้ พาสู่ดี สร้างฐานะ ด้วยขยัน มิหวั่นไหว พบคู่ใจ นามบุญรวย ผู้สวยศรี มีทายาท ชายหญิง ยิ่งเปรมปรีดิ์ ทั้งหมดสี่ คนพร้อม แวดล้อมกาย จนมาสู่ วันนี้ ที่ยิ่งใหญ่ นามวิชัย ใฝ่ดี ที่ค้าขาย ได้เรียนรู้ วิชา มามากมาย ผลสุดท้าย ได้ดี เหมือนมีบุญ ประพฤติชอบ ช่วยเหลือ เพื่อผู้อื่น คอยหยิบยื่น ไมตรี ที่เกื้อหนุน จิตสำนึก บั้นปลาย หมายการุญ อยากสร้างคุณ ความดี มีเมตตา เพราะเข้าใจ ในชีวิต อันนิดน้อย ไม่อยากปล่อย ผ่านไป ไร้คุณค่า ปรับชีวิต คิดสุข ทุกเวลา สิ่งใดพา ฉ่ำเย็น เห็นยินดี ชีวิตพ่อ วันนี้ มีความสุข ร่วมสนุก สุขสันต์ กันเต็มที่ ได้ร้องเพลง ร่วมมิตร จิตไมตรี ชีวิตมี ความชื่น ได้รื่นรมย์ |
|
|
(อ้อมจิต ชนสุภาพ ร้อยกรอง) | | |